مي روم خسته و افسرده و زار

سوي منزلگه ويرانه خويش

به خدا ميبرم از شهر شما

دل شوريده و ديوانه خويش

بخدا غنچه شادي بودم

دست عشق آمد و از شاخم چيد

شعله آه شدم صد افسوس

که لبم باز برآن لب نرسيد

آن آرزوي گمشده مي رقصد

در پرده هاي مبهم پندارم

نه اميدي که بر آن خوش دل کنم

نه پيغامي نه پيک آشنائي

نه در چشمي نگاه فتنه سازي

نه آهنگ پر از موج صدائي

لاي لاي، پسر کوچک من

ديده بربند،که شب آمده است

ديده بربند،که اين ديو سياه

خون به کف،خنده به لب امده است

سر به دامان من خسته گذار

گوش کن بانگ قدمهايش را

کمر نارون پير شکست

تا که بگذاشت برآن پايش را

کتابي،خلوتي،شعري،سکوتي

مرا مستي و سکر زندگاني است

چه غم گر در بهشتي ره ندارم

که در قلبم بهشتي جاوداني است

بقیه عکسها در ادامه مطلب

بقیه عکسها در ادامه مطلب

بقیه عکسها در ادامه مطلب